Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
57 Allâh Rasulü'nün Hadislerindeki İrfan Hâzineleri 411. Dünyada garip [gurbette olan kişi] yahut bir yolcu gibi ol. Nefsini ehl-i kubûrdan [kabirde yatanlar arasında] say. 412-Fâsıka ikram eden kimse, İslamiyetin hedmine [yıkılmasına] muavenet [yardım] etmiş olur. 413. Ümmetimin cümlesi cennete dâhil olur, ancak bana itaat etmeyen ler... Yani onlar itaatsizlikleriyle mütenâsip [uygun] bir zaman için nâr-ı cahim ile muazzep [azap] olurlar. 414. Bir kimse üç evlat defnederse, Cenab-ı Allah azab-ı cahimi [cehen nem azabını] ona haram eder. 415. Safî ipekten ma‘mul [imal edilmiş] libas giyenler âhirette onu gi yemezler. 416. Oturulacak mahallerin ahseni [en güzeli] şol bir mahaldir ki, insanı kıbleye teveccüh etsin. 417. Vaaz için, ihtiyarlık kâfidir. 418. Satranç oynayanlar, Allah’ın rahmetinden mahrumdur. 419.Nerd [Tavla] ile laib eden [oynayan] Cenab-ı Allah ile Resulüne isyan etmiş olur. 420. Bir Müslimin, bir Müslim ile terk-i tekellümü [görüşmeyi kesmesi] kanını dökmek gibidir. 421. Bir mümin için din kardeşiyle, üç günden ziyade terk-i tekellüm [ko nuşmaması] helâl olmaz. 422. Bir gün icrâ-yı adalet [adaleti icra] etmek, altmış senelik ibadetten hayırlıdır. 423. Ümmetimin fukarası [fakirleri], ağniyasından [zenginlerinden] yetmiş sene mukaddem [önce] dâhil-i cennet olur. 424. Bir gecenin humması [sıtma, ateşli hastalık], bir senenin günah-ı sağîrine [küçük günahına] keffâredir.