Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
116 Kenzü’l -İrfan Fî Ehâdis-i Nebiyyi'r-Rahmân Fâzıl”! şehir ve ârif~i rûşen-zamîr, mektûbî-i ser-askerî, atûfetlû Muhtar Beyefendi Hazretleri’nin takrîz-i âlîleridir: Barekallah! Ey Mukaddes Kenz-i İrfan u hüda! Şendedir, envâr-ı tevfîk-i İlâhî; Rûşenâ! Her güher kim, senden oldu cilve-saz-ı i'tibar; Dîde-i akla verir nur-i yakın u ihtida... Cevheru’l-asl-ı füyûzundan olanlar behre-mend. Olsa layıktır, saadet-yâb-ı nef‘-i dû-serâ... Vâcibu’t-takdissin; zira tecelli eyledi, Senden envâr-ı ehâdîs-i Habîb-i Kibriya... Bâdi-i îcâd-ı âlem, şâfi*-i rûz-i nedem, Seyyid-i evlad~ı Adem, nur-i çeşm-i enbiyâ... Sırr-ı pâk-i akl-ı kül, ayn-ı tecellî-i rüsul, Hâdi-i hayru’s-sübül, Ahmed Muhammed Mustafa... Her hadisidir ânın bir gevher-i rahşan-ı vahy... Nur-i feyz-efruzuna karşı güneştir çûn Süha... Afitabın nuru zaildir, bu nur amma verir, Subh-i mahşerde uyûn-i müminine incilâ... Hâsılı, bi’l-cümle meknûzât-ı hikmet-perverin Her biridir ehline bir âfitab-ı hak-nüma...