Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Yûsuf'un Zindana Atılması / 85 varlığı kazanmak yolunda ifnâ eylemişler, her işlerini mahzâ Allah için ve Allah uğrunda yapmışlar, dünya ve âhiret sevdâsından kurtulmuşlar, eşyânın hakikatine vâsıl olmuşlar, dâvâlardan kurtulmuşlar, mânâyı bul muşlar. ¿il J^s «djjlj L^jlj \l Ajlîjjj ^liL IaSLşjL ^1 Jli Si ^^ İb c5y ^1 ^j ¡y^ Lo-o 1*535 L*53jI İla CjuiI j <rv> Ûjjili jt* ’jA\b j^A j 411 û_pji AİJ51 öl Ü jli lâ çjyjy j û5**"' J [’yii' *—^ ^ ^ûı ^ j di ¿ı jdî ^ ,yj’i \^ ^ Aı («> ûjjSlij 5l ^¿Jl jiil ^îj j 37 - 38. “(Yûsuf o iki arkadaşına dedi ki)? “Size rı- zıklandırılacağmız bir taam gelecek oldu mu, ben muhakkak onun ne olduğunu size daha gelmezden evvel haber veririm. Bu Rabbimin bana öğrettikle- rindendir. Çünkü ben, Allah’a inanmaz bir kavmin dînini terk ettim ki oniar âhireti de inkâr edenlerin ta kendileridir. Atalarım İbrahim’in, İshâk’ın, Yâkub’un dînine uydum. Allah’a herhangi bir şeyi ortak tutmamız bi ze yaraşmaz. Bu tevhid dîni bize ve bütün İnsanla ra Allah’ın lütf u inâyetindendir. Fakat insanların ço ğu buna şükretmezler.”

