Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
---------------- :---------------------------- Yûsuf'un Zindana Atılması / 77 F Eğer kalb, dünyanın emirlerine yani kalb-i Yûsufî, Züleyhâ dünyasının emirlerine, beşeriyet iktizâsı olan meyillerine itaat etmez de şeriatın emirlerine, itaat kale sine sığınırsa Allah tarafından ismette kılınır, sıyânet olunur. Bir kalb, velev ki enbiyânın kalblerinin kemâlinde bi le olsa, Allah teâlâ onu sıyânet etmedikten sonra dünya nın tuzaklarından ve beşeriyet iktizâsı olan şeylere me yillerden, nefsin fısıltılarından ve şeytanın vesveselerin den emin olamaz, mâsun kalamaz. Yukarıda geçer: “And olsun kadın ona niyetini kurmuştu. O da ona niyeti kurmuştu: Eğer Rabbinİn burhânını gör mese idî...” mealindeki âyet-i kerîme, ÎZah olunduğu veçhile buna işaret etmektedir.47 Burada Yûsuf; nazargâh-ı İlâhî olan kalbi ve Al lah’ın emirlerine itaati, yasaklarından içtinâbı, Züleyhâ ise; dünyayı ve bütün dünyevî arzu ve şehvetleri, Mısır Azîz’i de; dünyaya (Züleyhâ’ya) hâkim olamayıp söz geçiremeyen dünya adamlarını, temsil etmektedir. Mısır Azîz’inin üç zindanı vardı: 1 - Sicnü’l-azâb: Yer altında olup yılan ve akrepler le dolu, karanlık, gecesi gündüzü bilinmez bir yerdi. 2 - Sicnü’l-katl: Yerden kırk arşın kadar derinlikte kazılmış bir yerdi. Melik birine gazap ettiği vakit onu bu raya tepesi üstü atarlar, o da daha dibine varır varmaz ölürdü. 47. Rûhu’l-Beyân 2/166