Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Sabr-ı Cemîl / 147 leğe elini sokuyor. Kaynar sudan elinin eti kemiğinden ayrılıyor. Bu hâli duyan büyük kızım kendini damdan aşağı atıyor, ona dâ ecel gelip götürüyor... işte ben bü tün bu musibetler karşısında hem kederliyim hem de sabrediyorum, sabırda ecir var, sabrı terk etmekte ecir yoktur. Vehb dedi ki: Allah teâlâ Yâkub -aleyhisselâm-’a vahyetti: - Bilir misin ki, niçin seni oğlun Yûsuf’tan kırk sene ayrı bıraktım? Yâkub -aleyhisselâm-: - Hayır Ya Rabbî, dedi. Allah teâlâ buyurdu: -Anasının önünde bir buzağıyı anası bağırdığı hal de boğazladın, bir de Yûsuf’a süt anası olarak bir câri ye aldın, Yûsuf’un sütü çoğalsın diye çocuğu anasın dan ayırdın, kadın ise gözlerini kaybedinceye kadar ağ ladı. Ebû’l-Kasım Kuşeyrî der ki: Üstad Ebû Ali ed-Dekkak’tan ömrünün son vakit lerinde işittim, şöyle diyordu: - Hüküm zamanlarında tevhidi muhâfaza etmek ve ziyâde etmek lâzımdır. Yine kendisi bu sözünü îzah ederek dedi ki: - İnsan, kudret makası ile parça parça doğransa