Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
------------------------------------------- Bünyâmin'in Gönderilmesi / 125 “Onu kurt yemesinden korkarım.” demişti. Kar deşleri gelip “Kurt yedi.” demeleriyle Yâkub mübtelâ kılındı. Bünyâmin hakkında da: “Siz yol kesiciler tarafın dan çevrilmedikçe onu bana getireceğinize söz verirse niz onu sizinle bırakırım.” dedi. Dediği gibi de oldu, hem onlar ihâtâ olundular, hem de Bünyâmin onlara verilme di. "Belâ ağızdan çıkan söze bağlıdır." Fakat neticede: “Allah ne güzel hıfz edicidir.” de di, Allah da onları hıfz edeceğini vaat etti. Kula gereken şey, şu dünyada İtibar olunacak, ya pışılacak sebepler ile hiçbir zaman itimat olunmayacak sebepleri ve ancak kulluk için yapışılması zarûrî olan sebepleri birbirine karıştırmadan her birini yerli yerince bilmek ve ona göre hareket etmektir. Kul kalbini her an Allah’a ve takdirine rızâ ile bağlamalı, tedbîrini alıp Al lah’a itimat etmeli ve ondan gayri her şeyden ümidini kesmelidir. Sebebe sarılmayı terk etmek yiğitlik değildir. Asıl yi ğitlik sebebe sarıldıktan sonra hiç bir an Allah’tan irtibâ- tını kesmeden himmetini âlî tutarak yolda yürümektir. Burada tecrit şarttır. Yani sebebe sarılmakla birlikte Al lah'tan gayri hiç bir kimseden bir şey beklememek, ya ni insanların yardımını Allah’ın yardımına perde yapma mak. Çünkü insanların yardımı da ancak Allah’ın lûtfuy- la olmaktadır.68 68. Rûhu'l-Beyân 2/188 Mevlâna Hâlid-i Bağdadî - kuddise sırruhû- bu-