Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Bünyâmin'in Gönderilmesi / 123 63 - 66. “Bu sûretle babalarına döndükleri za man, Ey babamız, dediler, bizden ölçek men olundu. Bünyâmin kardeşimizi de bizimle beraber yolla da ölçek alalım. Biz herhalde onu muhafaza edicileriz. Yâkub -aleyhisselâm-: dedi ki: Ben onu size ina nır mıyım? Meğer kî bundan evvel kardeşi Yûsuf’u inandığım gibi ola. Allah en hayırlı koruyucudur. O, esirgeyicilerin de en esirgeyicisidir. Metâlarını açtıkları zaman sermâyelerini kendi lerine geri gönderilmiş buldular. Ey babamız dedi ler, daha ne istiyoruz? İşte sermâyemiz de iâde edil miş. Zîrâ onunla tekrar ailemize zahîre getiriz. Kar deşimizi koruruz. Bir deve yükü zâhire de artırırız. Bünyâmin’e aldığımız az bir ölçektir. Yâkub -aleyhisselâm-: Etrafınız kuşatılıp çaresiz kalmadıkça onu bana behemahal getireceğinize dâ ir Allah’tan bana sağlam bir taahhüt verilinceye ka dar onu sizinle berâber göndermem dedi. Neticede babalarına teminatlarını verince o da: Allah bizim bu söyleştiklerimize vekil, şâhit olsun, dedi.” Yâkub -aleyhisselâm-: ¿^ı;ı ^jı y j &G- ^ iııi deyince Allah teâlâ buyurdu: " “izzet ve celâlim hakkı için, değil mi kİ sen hıfz edi ci olarak tevekkül ettin, ben de seni iki evlâdının ikisine de kavuşturacağım.”. Mü’minin Allah’a tevekkül ve îtimat etmesi, gayrile-