Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Allah'ın Velîleri / 51 Saıd bin Cübeyr’den rivâyet olunduğuna göre Rasûlullah- -şallallahu aleyhi ve sellem-’e Allah’ın velî lerinin evsafından soruldu, Rasûlullah -şallallahu aleyhi ve sellem-: “Görüldükleri zaman Allah’ın hatırlandığı kimse lerdir”15 buyurdu. Yâni simalarındaki alamet-i fârikaları ile nû ran ¡yelleriyle ve sekînetleriyle belli olurlar. Âyet-1 celîledeki: ^^ ^ ı^^ “Onların alametleri yüzlerinde- dir”16 beyânı da bunu ifade eder. Bazı büyükler demişlerdir ki: Velilerin alameti, onların bütün arzularının ancak Allah ile beraber olmak bulunduğunun görülmesi, meşgu liyetlerinin Allah ile olması, firarlarının ancak Allah’a olma sıdır. Mâliklerini müşahedede bekalarıyle bu hallerinde fânî olmuşlardır. Envar-ı ilâhîyye onları kuşatmış, kendi kendilerinden bile habersiz hale gelmişlerdir. Allah’dan gayri kimse ile kararları yoktur. Onlar birbirlerine ancak Allah için muhabbet eden kimselerdir. Rasûlullah -şallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz şöyle buyurmuşlardır: Allah’ın öyle kulları vardır ki, kendileri enbiyâ ve şühedadan olmadıkları halde kıyamet gününde nebiler ve şehidler onların Allah indindeki şereflerini gördüklerinde gıbta ederler. Denildi ki: 15. ibn Mace, Zuhd:4. 16. Fetih sûresi/29