Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
42 / Yûnus Sûresi ve Hûd Sûreleri Tefsiri Kalb-i selim demek, masiva arzusundan ve esa retten kurtulmuş kalb demektir. Bu kalb her an Allah ile beraberdir. Ölüm geldiği zaman ilim fayda vermez. Âdem’e ver mediği gibi: Dostluk da fayda vermez, İbrâhim’e fayda vermediği gibi. Mülk de fayda vermez, Süleyman’a ve Zülkarneyn’e fayda vermediği gibi. Ma! da fayda vermez, Karun’a fayda vermediği gibi. Ordunun kuvvetli olması da fayda vermez, Nemrud’a fayda vermediği gibi. Kendi ihtiyarı ile ölmek yani dünyayı terk etmek hür kimselerin halidir ki, kazançlı bir dönüştür. Mecburen ölmek de denî kimselerin ve ağyarın halidir ki, firakla ve zararla dönüştür. İbrâhim bin Edhem bir gün memleket, nimet ve saltanatı ile sevinmişti. O gün rüyasında bir adam gördü. Ona bir mektup verdi. Mektupda şöyle yazılı idi: “Fâniyi bâkiye tercih etme, mülkünle mağrur olma, Allah’ın emirlerini yerine getirmeye davran. Çünkü Allah: “Rabbimizin mağfiret ve cennetine müsaraat edi niz.”10 buyurmaktadır.” İbrâhim bunu okuyunca korkarak uyandı ve kendini Allah’a ibadete verdi.11 Seni Allah’a yaklaştıracak şeyleri kaçırdığına üzül memek, kötü amellerine nedamet etmemek kalbin ölü olmasının alametlerindendir. 10. Âl-i imran Sûresi/133 11. Ruhu'l Beyân: 2/32-36