Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
60 / Hazret-i Osman - Siz birisinin ahd-i emânında olarak mı cür’et etti niz? diye sual buyrulduğunda kimsenin emânında bu lunmadıklarını söylemeleri üzerine taraf-ı Peygambe- rî’den bırakılmışlardır. . Bu şerirlerin sû-i kasdından kudret-i Bârî Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri ile Resûl-i Ekrem -sallallahu aley hi ve sellem- ve Ashâb-ı Kirâm’ın halâs olmaları ve son ra da Resûl-i Ekrem’in bunları afv buyurmaları üzerine bu âyet-i kerîme nâzil olmuşdur.31 31. Ümdetü’l-Kaarî, 6/460 32. Meali yukarıda geçmişdr. Fakat bu vak’a Hudeybiye gibi İslâm’ın devr-i i’tilâ- sının mebdei olan muazzam bir hâdisenin küçük bir cüz’üdür. Bu âyetlerin mensub olduğu Fetih Sûresi, Hü- deybiye dönüşünde nâzil olduğuna göre, bu âyetlerin sebeb-i nüzûlü Hudeybiye zaferinin kendisidir de deni lebilir. Fil-hakîka Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sel- lem-’in silâhsız, mühimmatsız olarak ashabıyla Mek ke’nin harîmi dahiline kadar varıp Hudeybiye’yi karar gâh ittihâz etmesi Kureyş’i hiçe saymaktır. Ve ne parlak bir zaferdir! Kan dökülmeksizin kazanılan bu zaferin bir muâhedenâme ile tevsiki ve her iki tarafın yekdiğerine taarruzdan keff-i yed etmeleri: «Yi» l^. kavl-i şerifinin en muvafık bir mazmûnudur.32