Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hazrei-i İbrâhim ve Babası / 79 İbrahim -aleyhisselâm-’ın Zürriyeti İçin Duâsı: ^1 j iLl Zıhı 15* “J^l ^5 ^ 'JÜ ¿1 j lj2Î Jdl ¿^il Lj <r<>> (id^l -4« öl (^ j <™> “Zikret Habîbim şol zamanı ki, o zamanda ced din İbrâhim -aleyhisselâm-: “Yâ Rabbî! Şu Mekke bel desini afattan ve düşmandan emin, beni ve benim evlâdımı putlara ibâdetten uzak kıl!” demekle tazar rû ve niyaz etti. “Yâ Rabbî! O putlar nâsdan çokları nı idlâl etti. Nâsın hali böyle olunca bana tâbî olan kimse benim milletimdendir ve bana isyan eden kimseyi sen mağfiret edersin. Zîra sen Gafur ve Ra himsin, dilediğin veçhile muâmele edersin!”54 dedi. Nisâbûrî ve Fahr-i Râzî’nin beyânları veçhile “Bel de” ile murâd Mekke’dir. İbrâhim -aleyhisselâm- Mek ke'yi binâ ettikten sonra münâcâtta bulunmuş ve Kâ- be’nin mahalli evvelden beri korkulu bir mahal olduğu halde İbrâhim -aleyhîsselâm-’ın duâsı kabul buyurula rak “Emin” bir mahal olmuştur. Hatta “Harem” dâhilinde insanlardan başka hayvanât-ı şâire bile emindir. Za- man-ı câhiliyede Araplar bu hususa çok riâyet ederler ve iki düşman Mekke arzına tesâdüf etseler yektiğerin- den emin olurlar ve silaha sarılmazlardı. 54. İbrahim Sûresi / 35-36