Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hazret-i İbrahim ve Babası / 71 -aleyhisselâm-’ın mücâdelesi meleklerledir Cenâb-ı Hak ile değildir. Bu mücâdele, halka rikkat-i kalbinden, şefkat ve merhametinden ve şefâat-i hasene kâbilinden olduğundan mücâdele-i müstahsenedir. Melekler taraf-ı İlâhîden Lût kavminin ihlâkine memur olduklarını beyan edince İbrâhim -aleyhisselâm- emr-i İlâhînin mutlak olup; acele îcap etmeyip,, tehiri câiz olacağını beyan ederek muayyen bir müddet tehir edilirse belki Lût kav- mi ıslâh-ı hâl ederler, demişti. Hilm: Çok sabretmek ve kusur eden kimselerden intikama sürat etmeyip intikamını tehir etmektir. Evvâh: Âh u enîni çok olup nâsın kötü hallerine te essüf etmektir. Münîb: Rücû edici demektir. Cümle-i umûrunda Cenâb-ı Allah’a mürâcaat edici olduğunu beyândır, İb- râhim -aleyhisselâm- Lût kavminin helâki için melekle rin acele etmeyip, teennî ile davranmalarını teklif edip de melekler bu teklifi kabul etmeyip acele edeceklerini beyan edince dayanamayıp âh u enîne başladığı cihet le Hak teâlâ hazretleri “Evvâh” olduğunu beyan ile İbrâ him -aleyhisselâm-’ı senâ buyurmuştur. “İbrâhim, meleklerden Lût kavminin ihlâkinin tehirini talep edince melekler İbrahim’e: “Ey İbra him! Lût kavmi hakkında mücâdeleden vazgeç, zîra Rabbin teâlânın onları helâkine dâir emri geldi. Mâ-

