Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
-------------------- ;----------------------------- Hazret-i İbrahim ve Babası / 59 ve Müslim'de İbn-i Mes'uddan rivayet olunduğuna na zaran bu âyet-i celîle nâzil olunca ashâb-ı kirâm ye’se düştüler. Ve dediler ki: “îmân etmekle beraber nefsine zulmetmeyen kimdir? Hangimiz zulmetmiyoruz? Her bi rimiz az veya çok nefsimize zulüm ve ibâdette kusur ederiz. Şu halde bizim için emniyet yoktur.” Rasûl-i ekrem -sallallâhu aleyhi ve sellem-: - Emniyete mâni olan sizin hatırınıza gelen gibi amelde kusur etmekle olan zulüm değildir. Belki emni yete mânî olan zulüm, şirktir. Lokman'ın oğluna nasiha tinde: '^ ^ İÇlJi oı Şüphesiz şirk en büyük zulüm dür.37 dediğini işitmediniz mi?" buyurmuştur. Bu hadîs-i şerîf bu âyet-i celîlede zulüm ile murâ- dın şirk olduğuna delâlet eder. Bu âyet-i celîlenin İbrâhim -aleyhisseiâm-’ın kelâ mından bakiye olması ihtimâli olduğu gibi ibrâhim -aleyhisselâm- ile kavmi arasını bulmak için taraf-ı İlâ hîden İbrâhim -aleyhisselâm-’ın suâline cevap olması ihtimali de vardır. Ki her iki ihtimâle nazaran bu âyet-i celîleden maksat: “Hangi fırka emniyete daha lâyık tır?” suâline cevaptır. Binâenaleyh emniyete daha lâ yık olan fırka Allah teâlâya îniân edip şirkten uzak olan firka olmasını beyan ile cevap verilmiştir. 4 i 37. Lokman Sûresi / 13