Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Putperest Kavmi / 163 Rivâyete nazaran, 30 arşın yüksek ve 20 arşın eninde olan binâyı odun ile doldurup ateşin alevinin se maya yükseldiği bir zamanda İbrâhim -aleyhisselâm-’ı mancınıkla ateşe atmışlardır. ^ <J Çjj CO ji,4^ c^J J1 ‘rf1^ esil ^ j / * ^1'1^ (tJ> ^^Ju »ÜjîJ C" ^ ¿^>JL/sJl jj» “İbrâhim Nemrut’un ateşinden çıkınca: - Ben Rabbimin bol rahmetine ve taraf-ı inaye tine giderim. Umarım ki, Rabbim beni rahat edecek ve kalbim mutmain olacak bir mübârek mahalde hi dâyette kılar. Yâ Rabbî! Sâlihler zümresinden bir oğlan ver, demekle Rabbine tazarrû ve niyaz etti. Biz onun du- âsını müstecap kılarak hilm ile muttasıf bir oğlan ile tebşir ettik.””2 Yâni İbrâhim -aleyhisselâm- düşmanların çoklu ğundan dolayı emin bir mahalle hicret etmek istedi. Çünkü dünyâda hiçbir kimseye revâ görülmeyen ezâyı düşmanlan İbrâhim -aleyhisselâm-’a lâyık gördüklerin den hicrete karar vermesi üzerine Hak teâlâ hazretleri Şam cihetine hicret etmesini vahy buyurdu. Fahr-i Râzî’nin beyânı veçhile düşmanın çok oldu ğu mahalden hicret etmenin vacip olduğuna bu âyet-i celîle delâlet eder. Binâenaleyh diyânetçe hürriyet ve 112. Saffat Sûresi/99-101