Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hâlid Bin Velid'in Müslüman Olması / 19 Kardeşimin mektubu geldiğinde benim İslâm olmaya rağbetimi tezyid ile dışarı çıkmaya bana neşat verdi. Rasûlullah -sallallahu aieyhi ve sellem-'in hakkımda buyurdukları da bana meserret verdi. Ve Hâlid dedi ki: “Bir gün rüyamda kurak ve kıtlık, dar bir beldeden geniş ve yeşillikli bir beldeye çıkdığımı gördüm. Bilâhare Medine’ye çıkıp toplandığımda Safvân’a mülâki oldum. Ona dedim ki: “Yâ Ebâ Vehbi Görmüyor musun ki “Muhammed” -sallallahu aleyhi ve sellem- mu hakkak sûretde Arab ve Acem üzerine gâlib ve zahir oldu. Eğer ayağım huzûruna kadem basarsa ona tâbi olurum. Zira onun şerefi bizim için şereftir.” Safvan dedi ki: “-Eğer benden gayri bir kimse kal masa da yine ben ona ebeden tâbi olmam." Dedim ki: “-Bu racul Bedir’de senin babanı, kardeşini öldürdü de onun için tabi olmazsın değil mi?” Sonra İkrime bin Ebî Cehil’e müiâkî oldum. Ona da Safvan’a dediğimi söyledim. İkrime de Safvan’ın söyle diğini söyledi. Dedim ki: Sana söylediğimi ketmet, kimseye söyleme. Dedi ki: Onu söylemem. Sonra Osman bin Talha’ya mülâki oldıim. Bu benim dostumdur, deyip Osman’a da anlatmak is tedim. Sonra düşündüm ki yevm-i Uhud’da babası Talha ve amcası Osman ve dört kardeşi Müsâfi, Cüllâs, Hâris, Külâb hepsi katlolundu. Onun için ona söylemeyi kerih gördüm, “neme lâzım” diyerek Osman’a: