Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
66 / Hazret-i Ebû Bekir Bedir Gazvesinde Hak ve batılı birbirinden ayıran, hakkın mutlaka muzaffer olacağını gösteren birinci ve mühim bir gazâ- dır. O zaman müslümanların adedi 313 kişi kadar idi. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendi- miz’in etrafında Hz. Ebû Bekir, Ömer, Osman, Ebû Ubeyde, Abdurrahman bin Avf, gibi ülü'l-âzm arkadaş ları vardı. Kalblerindeki iman, ellerindeki kılınç hakkı iz har için bâtıl üzerine inecek bir sâika idi. Bütün ashab bu mukaddes dâvâ uğrunda dâr, diyâr, mal, evlâd ve iyâl gibi her şeyi feda edecek yüksek insanlar idi, Karşılarındakiler ise sürü sürü menfaatler, kinler, hasetler, zehirli silahlarla mücehhez idiler. Fakat bun larda Hakk’ın bükülmez feragatkâr kolu eğilmez seciye si yoktur. Bedir günü,düşmanın çokluğunu gören müsiüman- lar biraz mahzûn oldular ve endişe de ettiler. Peygam ber -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz secdeye ka pandı ve: - “Ya Rab! Eğer şu bir avuç mücâhid de helâk olur sa yeryüzünde senin vahdaniyetini tanıyan kalmaz, “di ye Bârigâh-ı Kibriyâya dua etti. Müslümanlığın ve müslümanların en büyük, en kanlı ve en vahim buhranla karşılaştıkları, şâyet tâlî-i harp onlara yüz çevirecek olursa âkibetin pek feci ola cağını Cenab-ı Hakk hazretlerine niyaz ederken onun ziyâde sevdiği dostu Ebû Bekir -radıyallahu anh- da ya nı başında ve kılıcını çekmiş duruyordu. Peygamber -