Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hilâfet için işaretleri / 61 beviye’den olup, hakikaten Ebû Bekir Sıddîk -radıyalla- hu anh-, iki sene küsur hilâfet yaptıktan sonra Hz. Ömer -radıyallahu anh- hilâfete geçmiştir. Ömer’in hilâfetinde bütün kisrânın mülkü fethedilmiş, Mısır, Şam gibi büyük beldeler İslâm eline geçmiştir. Hâlâ bütün cihan Hz. Ömer’in bu fütuhâtına hayrandır. Kâsım Muhammed bin Ebî Bekir -radıyallahu anh- der ki: Bir gün Âİşe -radıyallahu anha- şiddetli baş ağrısı na tutulduğundan ölüme sebep olacağına işareten “Vay başım” demesi ile Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sel lem-: - "Şayet sen benim hayatımda vefât edersen ben senin için istiğfar eylerim,” buyurdu. Âişe -radıyallahu anhâ- bu kelâmdan müteessir olarak: - “Vay başıma gelen vallahilazim benim vefâtımı muhakkak arzu ediyorsun, benim vefatım günü akşamı beni unutup zevcelerinizden biri ile yatacaksınız değil mi?” diye hiddetlendi. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- hazretleri Âişe’nin hiddetini teskin için: - "Ey Âişe! Sen merak etme, vazgeç o "vay başım" sözünden. Ben senden evvel vefât edeceğim. Sen da ha çok yaşayacaksın. Hakka ki, ben şimdi niyyet ediyo rum: “Ebû Bekir ve oğluna haber göndereyim ve ona benden sonra hilâfete vasiyyet ve muâhede edeyim. Zi ra sonra bir takımları bir şeyler demesinler. Başkaları hilâfet arzusunda bulunmasınlar. Fakat sonradan hatı-

