Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
170 / Hazret-i Ebû Bekir V ^ 'O ls^ Ijb j^jjliÎ 4 ""^ Jj"^l J * j5"^ ^ dlj ^Jit^j ^11^ ^jj j (.jii ^jJl ^ \o^ (^*^^1 ^ ü^U j ^V' ^ ^jİp'İİ I ajj <>j jUil ^1 4 " ^ ı5j^ <**> 1-4 “Karanlığı âlemi kapladığı zaman geceye, zi yası âlemi nurlandırdığı vakit gündüze, erkeği ve di şiyi halk eden Halik a yemin ederim ki, sizin sa'yiniz dağınıktır.” İnsanların sa’yleri ve amelleri müteferrik ve muhte lif, birbirinden uzak ve ayrıdır. Bazısı memdûh ve sevab olup mükâfatı cennet, bazısı ise mezmûm ve günah olup cezası cehennemdir, insanların sa’yleri müteferrik olunca: 5-7 “Şol kimse kİ, malını envâ-1 hayrata sarf etti ve günahlardan nefsini sakındı ve güzel olan tevhi di ve dîni tasdik etti. Biz o kimseye cennetimizi mü yesser kılarız.” Fahri Râzi ve Ebu’s-Suûd Efendilerin beyanları veçhile bu âyette îtâ ile murad, fisebilillah cihada ve fu karaya ve envâ-ı hayrâta malını sarf ile malının huku kunu, bedenini tâatle meşgul kılarak da bedeninin hak kını vermektedir. İttika ile murad, Allah’ın nehyettiği muharrematın cümlesinden nefsini sakınmaktır.