Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
126 / Hazref-i Ebû Bekir. nârı kötü amelleriyle anmıştır da bir kâil der ki; “Ben amelce onlardan iyiyimdir.’’ Onun sebebi Allah Teâlâ onların en güzel amellerini onlara redd etmiştir. Görmezmisin Allah Teâlâ şiddet ayetini rıza ayeti nin yanında indirmiştir ki, müminler hem ümidli, hem saygılı olsunlar da kendi elleriyle tehlikeye atılmasınlar ve Allah’a karşı hak olmayan bir kuruntuya kapılmasın lar..” Hz. Ebû Bekir -radıyallahu anh- kendi hayatında te min ettiği ittihadı irtihalinden sonra da temine muvaffak olmuştur: Umumi vezâifi ifâdan sonra son dakikasına ait hu sûsi işleriyle meşgul olmuş, Hz. Âişe’ye Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-’in yanında defnedilmesini vasiyyet eylemiş, sonra iki kat elbisesini yıkamalarını ve kendisini ona tekfin etmelerini, çünki yaşayanların yeniye daha muhtaç olduklarını söylemiş. Şahsi serve tine ait vasiyyetini yazdıktan, sonra makâm-ı riyâsete geldiği günden beri beytü’l-mâlden alıp harcettiği her şeyin kendi şahsî malından alınarak iade olunmasını emretmişti. Nihayet Hicretin onüçüncü yılının Cumâda’l-âhır (Cemaziyelâhır) ayında pazartesi gününün gecesi rû- hanî bir itmînân içinde Hz. Ebû Bekir -radıyallahu anh- irtihâl-i dâr-ı bekâ eylemiştir. Vefatına, Tarihi nola olursa âzâd Salındı cihâne serv-i âzâd beytiyle tarih düşülmüştür.