Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
62 / Hazret-i Ali Ömer, Rasûlullah’ın dâmâdı Hazret-i Ali'ye büyük itibar gösterir, her meselede onunla iştişâre ederdi. Hazret-i Ali de her meselede samimiyetle rey ve mutâlasını bil dirirdi. Hazret-i Ömer Nihavend Savaşı'nda Hazret-i Ali’ye başkumandanlık teklif etmiş, fakat o, bunu kabûle ya naşmamıştı. Bu hadise onların birbirlerine ne derece samimi bağlarla bağlı bulunduğunu gösterir. Yine Haz ret-i Ömer, Medine’den Kudüs’e hareket ettiği zaman Hazret-i Ali’yi kendi yerine vekil olarak bırakmıştı. Onla rın aralarındaki bu sevgi ve bağlılık neticede sıhriyyetle düğümlendi ve Hazret-i Ömer, Hazret-i Ali’ye damad ol du. Ebû Saîd el-Hudrî -radıyallahu anh-’tan rivâyete göre bir gün Hz. Ömer -radıyallahu anh- Hazret-i Ali - radıyallahu anh-’dan müşkil bir meseleyi suâl edip imam-ı Ali -radıyallahu anh- derhal cevâb verince Haz ret-i Ömer -radıyallahu anh-: - Ali bin Ebî Tâlib’in olmadığı bir cemiyyet içinde ol maktan Allah Teâlâ’ya sığınırım, buyurmuşlardır.34 34. Mevâhib-i Ledüniyye. Hazret-i Osman Devrinde Hazret-i Ömer’in yerine Hazret-i Osman’ın hilâfete intihabından bir müddet sonra İslâm Devleti içinde fitne ve fesâd zuhur etti. Fitne devirlerinde Hazret-i Ali, Haz ret-i Osman’a alınması gereken tedbirleri samimiyet ve muhabbetle arzederdi. Hattâ bir defâsında Hazret-i Os-

