Hz.Ali

Sayfa metni

40 / Hazret-i Ali Bu sabâ rüzgârı gönülleri okşayan nesîm-i sabâ değil, “Medîne vâdîsinin toprağını, kumunu savurup düşmanların yüzlerine gözlerine dolduran, çadırlarını söküp uçuran, yemek tencerelerini devirip ateşlerini söndüren, yük develerini ve süvârî atlarını birbirine ka­ rıştıran, diğer bir tabirle mahşeri hengâme ve bir ana­ baba gününü andıran âsumânî bir âfet, İlâhî bir ukubet idi. İbn-i Abbas hadîsinde müslümanlara yardım eden bu sabâ rüzgârının, Âd kavmini boğup öldüren Rîh-i Sarsar (Azgın rüzgâr) tabir olunan ve estiği günlere ey- yâm-ı nahisât (meş’um günler) denilen fırtınaya muâdil olarak zikredilmiş olması ve bu sabâ rüzgârının da kırıp geçiren bir âfet olduğunu tam bir vuzuh ve belâğatla ifâ­ de etmiştir. Yine Ahzâb Sûresinde bildirilen ve göz ile görülme­ yen ordulara gelince, bunlar da melâike orduları idi. Bu fırtına sırasında ve gecenin karanlığında düşmanların etrâfında tekbir sesleri işitiliyordu. Bunun üzerine düşmanda korku ve heyecan arta­ rak: - “Artık Muhammed -aleyhisselâm- sihir etmeğe başladı. Ne duruyoruz? Çabuk!1’ diye inhizâm başladı. Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Huzey- fe -radıyallahu anh-’i düşman ordugâhını tecessüse göndermişti. Huzeyfe, Ebû Süfyan’ın: - “Artık burası duracak yer değil, ben gidiyorum, siz de hemen göç edeniz” dediğini işitti. Ve devesine binip