Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
132/Hazret-i Ali Said bin Cübeyr -radıyallahu anh- Abdullah İbn-i Abbas -radıyallahu anhüma-’dan Resûl-i Ekrem’in bu âyette kasdolunan yakınlarının Hazret-i Ali, Fâtıma, Haşan ve Hüseyin -radıyallahu anhüm- olduğunu riva yet etmiştir. Resûl-i Ekrem’in bu yakınlarını herhangi bir sebeble sevmemek büyük mahrûmiyyettir. 4. Mücâdele Sûresinin 12. âyet-i kerîmesi de Haz ret-i Ali -radıyallahu anh- şanındadır. Bu âyet-i kerîme de Hak Teâlâ: “Ey îmân edenler! Siz Peygambere mahrem bir şey arzetmek istediğiniz zaman bu mahrem konuş manızdan evvel sadaka verin. Bu, sizin için daha hayırlı, daha temizdir. Fakat bulamazsanız şüphe yok ki Allah çok yarlığaytcı, çok esirgeyicidir” bu yurmaktadır. Mücâhid -radıyallahu anh- diyor ki, bu âyet-i kerî me ile yalnız Hazret-i Ali bin Ebi Talib -radıyallahu anh- amel ederdi. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem’e her münacât yaptığında önce bir sadaka verirdi. Abdullah İbn-i Ömer -radıyallahu anhüma- buyur du ki: Hazret-i Ali’de bulunan üç şeyin bende olmasını, kırmızı tüylü, siyah gözlü pek çok devenin olmasından daha çok severdim. O üç şey de: 1. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in keri mesiyle evli olması. 2. Hayber Gazası’nda Resûl-i Ekrem’in sancağı ona vermesi.

