Hakkı Seven Aşıklar

Sayfa metni

Hakkı Seven Âşıklar İ35 konuşma yaptılar. Gece-gündüz ağlayan yakın­ lan, “Biz, Üstadımızın sohbetinden sonra baba­ mızı da unuttuk. Acaba Allah’ın huzuruna nasıl varacağız diye, kendi derdimize düştük.” de­ mişlerdi. Dâmâd-ı âlîleri Hafiz Ahmed Dinç’i pek se­ verlerdi. “Hafiz Ahmed! Sen benim vekilimsin.” Buyururlardı. Seyahatlere beraber çıkarlar; sohbetlerde, hemen hemen her yerde birlikte bulunurlardı. Ledünnî olan sesleri, inşam İlahî aşka getirip cezbeyle bağırmaya, feryad etmeye sevkederdi. Yüzü gibi ahlâkı da çok güzeldi. Onu okutan hocası, aşın sevgisinden, “Hafiz Ahmed’im vefat ederse nasıl dayanınz.” diye şatah sözler söylemiştir. Yirmi dört yaşlannda dünyasım değiştirdi. Üstadımız, evladından da daha çok sevdiği damadmm irtihalinde, şefkat­ le gelen gözyaşlan müstesna, feryad ü figan etmemiştir. Cenazenin başma oturup, yaptıkla­ rı sohbet ve tavsiye/teselliler neticesinde, ce­ maat, cenazeyi unutup, “Acaba biz, Allah’ın huzuruna nasıl varacağız?” diye kendilerini dü­ şünmeye başlamışlardı. O sıralar, uyku hapıyla