Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
161 Hakkı Seven Âşıklar Peygamberimiz (sav), Mîrac Gecesi’nde Gebrâil (as)’i bütün heybetiyle görünce bir müddet kendinden geçer. Rabbimiz “^â Mu hammedi Gebrâil Senin iç âlemini, nûru-nu görse ebedî kendine gelemez.” buyurur. Veysel Karânî (ks), Peygamberimiz (sav)’i hâne-i saadetlerinde bulamayınca yana yakıla memleketine geri döner. Mescid-den eve gelen Rasûlullah (sav), Âişe annemizden;- Veysel Karânî’nin geldiğini ve annesinin “Evde bulur san görüş, yoksa geri gel.” sözüne riâyetle: “Annenize itaat edin!” emr-i Muhammedi’sine dikkatle, görüşmeden ayrıldığını öğrenir. Pey gamberimiz (sav), “Yâ Âişe! Beni hakikatte kim görebilir?” buyurarak zahirî nikâhım, perdesini kaldınr. Derûnundaki, iç âlemindeki nûra bak maya tahammül edemeyen Hz. Âişe (r.anha) annemiz kendinden geçerek baygın bir şekilde yere düşer. Nûr, Peygamberimiz (sav)’in mü him özelliklerindendir. “Ey Peygamber! Biz Seni bir şahit, bir müjdeleyici, bir uya rıcı, Allah’ın izniyle Allah’a davet eden

