Gönül Gözüyle Hac Ve Umre

Sayfa metni

16 | Gönül Gözüyle Hac ve Umre ■ 1973 yılında ashâb-ı suffede otururken Üstadımız, bize, Peygamberimiz (sav)’in Kabr-i Şerifinde, zemzem kuyusuna inilen merdiven gibi bir inişin olduğunu ve burada Server-i Kâinat Efendimiz (sav)’in yeşil bir seccâde üzerinde ümmetine teveccühte1 bulunduğunu anlattılar. Bir umre ziyaretimiz öncesinde, “Peygamberimiz (sav)’in seslerini duymadan gelme evladım.” buyurdular. Fakat bizim gibi bîçâreler bu devlete nasıl erebilirler ki... 1 Kâmil insanların kalpleriyle müridlerine manevî infakta bulunması. Üstadımız (ks), Ashâb-ı Suffe’de geçmiş­ lerinin ruhlarına fatihâlar okurken, dâmad-ı âlîleri Hafız Ahmet Dinç (rha), kabr-i saadetten kendilerine doğru gelerek, “Hacı baba! Benim ruhuma fatiha okumayacak mısın?” deyince Üstadımızda bir ağıt başlar. Üstadımız (ks)’ı, bu hale vakıf olan Sami Ramazanoğlu (ks) teselli ederler.