Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
56 | Gönül Gözüyle Hac ve Umre aramızda. Ve bana akşama davetlimsin, iki tane kurban kesiyorum dedi. Ben de başka bir yere davetli olduğumu söyledim ama ne mümkün çok ısrar etti. Biz yine önceden davetli olduğumuz yere vardık. Çünkü davete icâbet sünnettir. Gönüllerini aldık ve müsâade isteyerek o mümtaz insanın toplantısma katıldık. Vardığımız vakit gördüm ki, sözko- nusu zât misafirlerini çok güzel karşılıyor, elinde telefon bir sağa bir sola koşuyor ve herkesin gönlünü atmak için yoğun gayret gösteriyordu. Hiç kimse diyemezdi ki, bana bakmadı, benimle ilgilenmedi, halleşmedi. Herkese bir iltifatı, güler yüzü, tatlı sözü vardı. Sonra davetliler tamamlandı, davetliler de çok değişik cemaatlere mensup, müntesip insanlardı. Zaten benim edindiğim kanaat bu buluşmanın, bütün cemaat fertlerinin görüş mesi ve tamşması için yapılan bir sohbet toplantısı olmasıydı. Tabiki konuştukça, hal leştikçe insanlar arasında bir ısınma da meydana geliyordu; bu da çok memnun edici bir durumdu.

