Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
36 | Gönül Gözüyle Hac ve Umre Bazen başımız Kâbe’nin duvarına değe cek kadar yaklaşıp namaz kılıyorduk. O anda ki yakanşımız, “Cismimizi beytine bu kadar yakın eylediğin gibi gönlümüzü de zâtına yakın eyle!” idi. Bir vesileyle birlikte olduğumuz bir kardeşimiz bir anda hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı. İlk önce bunun sebebini anlaya madık. Kendisine geldiğinde konuşmaya baş ladı ve, “Rabbime gönlüm niçin bu kadar uzak!” dedi. Derdimiz, bize bizden yakın olan Mevlâ’yı bulmak olmalı: Sen çıkınca aradan Kalır seni Yaradan “Ben senin şüphesiz Rabbinim. Hemen ayakkabını çıkar, çünkü sen kutsal bir vâdi olan Tuva’dasm.” (Tâhâ, 20/12) âyetinde, sûfî müfessirlere göre ayakkabılarını çıkar deme den gâye, kalbinden mâsivâyı yani Allah’ın muhabbetine engel olacak her şeyi çıkar