Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
------ *«(OiSiv------- kuşu hafifti. Mehâbetli idi. Görenlerde gayr-ı ihtiyarî bir hürmet duygusu uyanırdı. Ziyaretine gelenleri boş çevirmez, çok rahatsız olduğu anlarda dahi birkaç kelime de olsa sohbet etmekten geri kalmaz ve şöyle buyururlardı: "Siz gelince iyi oluyorum. Sîzlerle konuşurken ağrı larımı unutuyorum." Etrafını hep şefkat nazarıyla süzer, tek tek hâl-hatır sorar, herkesle yakından ilgilenirdi. Gam ve kederle ge lenler, memnun ve mesrur olarak dönerlerdi. Sâlikleri- ne bir babadan daha şefkatli idi. Bu halleriyle, velîlere kemâlâtın şu üç özelliğine sahipti: 1 - Huzuruna varanın gamı ve kederi gider, içinde bir ferahlık uyanırdı. 2- Gelen kişi meclisinden ayrılmak istemez; her sö zünden şevk ve muhabbet artardı. 3- Ziyaretine gelen büyük-küçük herkes, elini öp meye kendini mecbur hisseder, hayır duasını alırdı. Tasavvuf hakkında daha önceleri yanlış fikirlere sa hip olanlar, H. Haşan Efendi (k.s.) Hazretlerinin soh betlerine iştirak ettikten sonra, oradaki feyz ve manevî havanın tesiriyle, bu müessesenin gerçek kimliğini öğ renmek imkânı bulur ve hayranlıklarını gizleyemezlerdi. Çeşitli vesilelerle ziyaretine gelen (İslâmî hayattan uzak) kimselere de güler yüzlü ve nazik davranır, sebe bini soranlara: "Evladım, onlar bizim şahsımızda İslâm’ı görüyor lar, hallerine bakarak gerekli ilgiyi göstermezsek, Is- 17