Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
204 / Bedir Gazvesi ve EnFâl Sûresi Tefsiri Mükerreme de bilâd-ı islâmiyye meyânına dâhil oldu ğundan hicrete ihtiyaç kalmamışdır. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in «Fetihden sonra hicrete lüzumyokdur» hadîs-i şerîfi de bunu müey- yiddir. Bu hadîs-i şerîfde beyan olunan hicretin inkıtaı Mekke’den Medine’ye hicretin inkıtaına mahsûsdur. Ve illâ hicret üâ-yevmiî-kıyam bâkî ve meşrûdur. Hadîs-i şerîfde nefy olunan hicret vücûbîdir. Yoksa bil-külliye hicreti nefy etmek değildir. Çünkü hicrete sebeb, dîne hizmet ve İslâm'ın şevketini tezyîd ve herkes mükellef olduğu ahkâmı yoluyla edâ edebilmekdir. Şu sebeb her nerede ve her ne zaman mevcûd olur sa hicret lâzımdır. Binâenaleyh İslâm’ın za'fa düşdüğü bir zamanda müslümanların bir iklime içtima ederek ehl-i İslâm’ın küffâra karşı kuvvetini izhar etmeye lüzum görü lüyorsa müslümanların o iklime hicretleri vâcib olur. Kezâlik bir beldede ehl-i İslâm'ın azlığından dolayı dinini muhafaza edemeyen kimseye dinini yoluyla ikame edecek bir İslâm beldesine hicret etmesi vâcib olur. Şu halde hicretin sebebi ihtiyaçdır. Binâenaleyh her ne zaman hicrete ihtiyâç mess ederse hicret etmek bir emr-i lâzım olduğu cihetle hicret ilâ-yevm’il kıyam bakîdir.