Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ayet: 30 / 161 olduğuna dâir Cenâb-ı Hakk’ın in'am buyurmuş olduğu nimetini bu âyetiyle tasvîr ve beyan buyuruyor. Müşrikler Daru’n-Nedve’de içtimâ sidiklerinde İblis de «Şeyh Necdî» suretinde geldi, müşâvereye başla dılar. Ebû’l-Buhterî, «Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem’i habs edelim ve vefat edinceye kadar çıkar mayalım» dedi. Şeytan, «Bu re’y hatâdır. Zira Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kabilesi çok. Size mukâbele ederler ve habsden çıkarırlar. Aranızda da büyük mukâtele zuhur eder» deyince cümlesi iblis’in reyini tasvib etdiler. Hişam ibn-i Amr - «Benim reyim, Muhammed -sal lallahu aleyhi ve sellem-'i bir deveye bindirerek Mekke diyârından çıkarıp, elinden kurtulmalıyız» dedi. İblis bu reyin de hatâ olduğunu beyan ederek, «Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-’in vechi güzel, lisânı tatlı ve kuvve-i müdâfaa ve câzibesi mükemmel, her nereye gitse herkes kendisine ittibâ eder, o zaman birçok teb’asıyla gelir, sizinle harb eder. Başınız bütün derd içinde kalır» deyince cümlesi İblis’i tasdik etdiler. Ebû Cehil, «Benim reyim; Kureyş’in her kabilesinden birer delikanlı intihâbıyla ellerine birer kılınç vermeliyiz, cümlesi birden hücum ile Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem'-’i kati etmeliler. Benî Haşim, bütün Kureyş’le mukâtele edemezler. Diyete razı olurlar, biz de diyeti vermekle halâs oluruz» dedi.

