Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
İbâdet / 87 ki sahibi için süslenmiş geline benzer. Oradaki, vazifeli melek der ki: «- Durun, bu ameli götürüp sahibinin yüzüne çarpın. Ben hased meleğiyim. O kimse ilim öğrenen kimselere hased etmektedir. Yaptığını Allah için yapan kimsele re hased etmektedir. Her bir kul ancak kendi nasibini alırken bu onu düşünmeyip hased etmektedir ve onları ayıplamaktadır. Rabbim emir etmişdir, ben onun amelini buradan öteye geçirmem.» «Sonra hafaza melekleri kulun oruç, namaz, zekât hac ve umre gibi amellerini götüre götüre altıncı kat se mâya kadar götürürler. Oradaki vazifeli melek: «- Durun, bu ameli götürüb sahibinin yüzüne çarpın. Çünkü amellerin sahibi Allah’ın kullarından hiç bir insana merhamet etmeyen kimsedir. Onlara bir belâ geldiği zaman, bir zarar gördükleri zaman onlara merhamet edip yardıma koşacağı yerde onları daha fazla perişan etmeye çalışır. Ben, burada amelleri gelen kullarda merhamet olup olmadı ğını araştırmakla vazifeli meleğim. Bunun amelini buradan öteye geçirmem.» «Sonra hafaza melekleri kulun namaz, oruç, fıkıh, ictihâd, vera’ gibi amellerini yedinci kat semâya kadar yükseltirler. Bu amellerdeki haşyet arı iniltisi gibi, nurâni- yet güneş gibi görülür, duyulur. Bu amelleri üçbin melek götürür. Hep beraber yedinci kat semâya kadar varırlar. Oradaki vazifeli melek der ki: «- Durun, bu ameli götürüb sahibinin yüzüne çarpın ve kalbine kilit vurun. Ben, işlenirken ancak ve ancak