Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
İbâdet / 83 hâline gelmişse her ibâdetinde şuna benzer şeyler söy lemektedir: Ey bunca merhalelerden sonra bana kulluğa ünsiyyet etmiş kulum, doğmadan evvel benimle olan ünsiyyetini unutma! Ey çok çok unutan kulum! Hatırla ki, sen hiç anılacak, dile gelecek bir şey değilken ben seni halketdim, evvelâ toprakdan, sonra nutfe, sonra kan, sonra kan pıhtısı, sonra bir çiğnem et olarak halketdim. Sonra damarlar, deriler, sinirler ve nice hassalar verdim, evvelâ cenîn idin, sonra tıfl, sonra sabiyy, sonra genç, sonra olgun, sonra ihtiyar oldun. Bütün bir ömür boyu her nefes benim nimetimle yaşadığın halde Benden gay rilerin hizmetine koşmakdasın. Nefis ve hevâna kulluk ediyorsun ve dünyâ karşılığında dîni satıyorsun. Seni böylece yarattığımı, ilim verdiğimi, kuvvet verdiğimi ve mükerrem kıldığımı unutma. Buradaki hitap hem rûha hem de bedenedir. et-Teysîr’de şöyle denilmektedir: İnsan kelimesi Nisyandan müştak olunca burada insana ıtab ve telkin vardır. İtab şöyledir: «Ey nâs! Nimetlerime nankörlükle, emirlerime âsîlikle mukâbele ettiniz» Telkin de şöyle: «Ey, bize kasden değil, unutarak; isteyerek değil, gafletle muhalefet eden insan, unutmandan dolayı seni mazur gördük, imanından dolayı da bağışladık.» ^pli îUjJI j Lil^s j/’j'^i |t-^i J*^ (5^ ^H^jJrdju liij ISİJÜİ JJ Ijl*>ü ^i *5J