Bakara Suresi

Sayfa metni

İman Esasları ve Dua / 427 İnsan çoğu kere hiç de lüzumu olmadığı halde kati gibi, zinâ gibi ve benzeri şeylerin günâhlarına iştirak eder. Şöyle ki hadîs-i şerîfde: - «Kim masıyete şâhid olur, ondan nefret ederse orada bulunmamış gibidir, kim de bir masıyetden uzak bulunur, sonra onu işitdiğinde memnun olursa o masıyet- de bulunmuş gibidir» buyurulmuşdur. Bir başka hadîs-i şerîfde: - «Kim bir kavmin amellerini severse onların züm­ resinde haşrolunur» buyurulmuşdur. Yani onların işlerini sevdiği ve kalben rızâ gösterdiği için onların amellerini işlemese bile onlarla hesaba çekilir. Akl-ı selim sahibine yaraşan, havâtırı kalbinden def edip, bozuk şeylerden gönlünü uzak Ve temiz tutup fâsık cemâatlerle bulunmamak ve onlarla beraber haşrolma tehlikesinden uzak durmaya çalışmaktır. Bu âyet-i celîle ile Allah Teâlâ kullarının devamlı sû- retde murakabe halinde olup, gönüllerine sâhib olmaya çalışmalarını ve orada hep iyi şeyleri ve Allah’ı gözet­ melerini, böylece bâtın, tehlikelerinden, halâs olmağa çalışmalarını işâret ediyor. Eğer ubûdiyyet âdabında küçük gördükleri şeyleri devamlı sûretde yapmaya alı­ şırlarsa bu küçükler büyür, büyür, sonunda büyük şeyleri de küçük görerek gönüllerini elden, çıkarırlar ve helâk olurlar. Bilinmelidir ki, insan âlem-i emr ve âlem-i halkdan mü- rekkebdir. İnsan için, bir tarafda âlem-i emrden olan nûranî