Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Allah Teâlâ / 363 olacak. Zirâ O, meleklerin ve Rasûllerin şefaat edebil meleri için Allah -celle celâlüh- yanında aracı olacak. Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- bu şekilde terbiye edilmiş ve «Ben insanların seyyidiyim» demiştir. O günde bütün mahlûkata üstünlüğü zâhir olmasına rağmen «Ben, mahlûkatın efendisiyim» derfiemiştir. Bütün peygamber lerin makamlarını kendisinde cem etmiştir Efendimiz. O günde, bütün melekler, Âdem -aleyhisselâm-dan başlayarak aşağıya doğru bütün insanlar, şefaat kapı sının açılmasında ve Allah yanındaki makamını izhâr etmekte Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efen dimize muhtaç durumda bulunacaklar. Zirâ İlâhî güç, yüce hâkimiyet, herkesi adetâ dilsiz yapacak. Allah’ın huzûrunda konuşamayacaklar. İşte bu durum, Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-’in kadrinin ne kadar yüce olduğunu göstermektedir. İşte bu Âyetü’l-Kürsî Cenâb-ı Hakk’ın zât ve sıfat-ı ilâhîyyesine delâlet eden mes’elelerin en büyüklerini ihtiva etmesi bakımından «Âyetü’l-Kürsî» nâmıyle tes miye olunmuşdur. Bu âyet-i celîle ile sâbit ve müberhen- dir ki Allah Teâlâ bizzat Vâcibü’l-Vücûddur, ulûhiyyetde müteferriddir. Hayatı bizzat daimîdir, kimseye muhtaç olmaksızın hayy u lâyemutdur. Zâtiyle kadimdir. Kimse ye muhtaç değildir. Herkes O’na muhtacdır. Hululden kat’ıyyetle münezzehdir. Tağyirden, yani her hangi bir değişikliğe uğramakdan ve ef’al-i ilâhîyye- si olan işleri idarede usanmakdan, yorulmakdan, ağır gelmekden münezzehdir. O’nun vücûduyle varlıkların,