Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
İçki ve Kumar / 307 Yâ Rasûlallah: 1 . Aslâ içki içmedim. Çünkü gördüm ki, içki aklı gi deriyor. Halbuki ben aklın gelmesine gitmesinden, daha fazla muhtacım. 2 .Aslâ puta tapmadım. Çünkü gördüm ki, onun ne bir fâidesi vardır, ne de bir zararı. 3 .Aileme olan kıskançlığımdan dolayı hiç bir zaman zinâ etmedim. 4 .Hiç bir zaman da yalan söylemedim. Çünkü bu işi denâet olarak gördüm. Bazı sahabe demişlerdir ki: Kızını içki içen bir kimse ye veren, onu zinaya sevk etmiş gibidir. Bunun mânâsı şudur ki, içki içen bir kimseden çok kere talâk vâki’ olur. Bir de ondan içkili iken hâmile kalırsa şeytandan hâmile kalmış gibi olur. Bu sebeble velîye düşen, kızını yâhud kız kardeşini içki içene, namaz kılmayana ve münkîratı işleyene vermemelidir. İnsanın mâneviyyatını sarhoş eden şeylerde gaflet, şehvet, hevâ ve heves, dünyâ muhabbeti ve benzeri şeylerdir. İçki içen kimse namazdan mahrûm kılınmışdır. Gaf let ve şehvet sarhoşu olanlar da Hakk’a vâsıl olmakdan mahrûm kılınmışlardır.

