Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Birr u İhsan / 253 Kulun. Hak Celle ve Âlâ ile muamelesindeki ahlâkı nın en güzeli teslimiyyet ve rızâ, halkla muamelesindeki ahlâkının en güzeli afv ve cömerdlikdir. Mal sevgisi nefsin ahlâkının ağır basan tarafların- dandır. Aynı şekilde acelecilik de düşük ahlâkdır. Bu se- beble denilmişdir ki, sabır şükürden efdaldir. Sabredenle rin ecirlerinin hesabsız verileceği âyet-i celîlelerde beyân olunmuşdur. Kısas hakkındaki âyet-i celîle ise, insan öldürmek- den şiddetle yasaklıyor ve kul haklarının en büyüğü ve başında geleni kan, yani hayat hakkı olduğunu beyân ediyor. Kan, kulun kıyâmetde ilk hesaba çekileceği hu sustur. Hadîs-i şerifte şöyle buyurulmuştur: «Maktul (öldürülen kimse), başı bir elinde, diğer eliy le de katilinin yakasını tutmuş vaziyette ve damarlarında kan fışkırarak huzûr-ı İlâhîye gelir, beraberce durdurulur lar. Maktul, Allah’a -celle celâlüh- der ki: «Beni öldüren budur.» Allah Teâlâ da katile: «Helak oldun» der ve onu cehenneme sürükler. Rasûlullâh -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz den gelen sahih haberde Efendimiz şöyle demiştir: - «Kim, vasiyette bulunmazsa, ölülerle konuşma konusunda ona izin verilmez.» Denildi ki: Ey Allah’ın Rasûlü! Ölülerde konuşur mu? Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-: