Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
İbretler / 241 164-167: «Muhakkak ki, göklerin ve yerin yaradı lışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde, insanlara fâide vermek uğruna yararlı şeyleri de nizde akarak taşıyan gemilerde, Allah’ın semâdan indirerek yeryüzünü ölümden sonra diriltdiği su da, deprenen her hayvanı orada üretip yaymasında, gökle yer arasında musahhar kılınan rüzgârları ve bulutları evirip çevirmesinde akıl edip düşünen bir topluluk için nice âyetler, ibretler vardır. İnsanlar içinde Allah’dan gayrisini O’na denk tutan kimse ler de vardır ki, onlara yalnız Allah’ın lâyık olduğu bir sevgi gibi sevgi beslerler, îman edenler ise her şeyden ve herkesden fazla ve en sarsılmaz şekilde Allah’ı severler. Allah’a eş tutarak zulmedenler azabı görecekleri zaman bütün kuvvet ve kudretin hakîka ten Allah’ın olduğunu ve Allah’ın pek çetin bir azabı bulunduğunu ah bilselerdi. O zaman kendilerine tâbi olunanlar, kendilerine tâbi olanlardan hızla uzaklaşmışlardır. Hepsi o aza bı görmüşlerdir. Aralarındaki bağlar da parçalanıp kopmuşdur. Ve tâbi olanlar şöyle demişlerdir: “Bizim için dünyâya ah bir dönüş olsaydı da bugün onlar bizden uzaklaşdıkları gibi biz de onlardan uzaklaşsaydık.” Böylece Allah onlara bütün yapdıklarını hasret ve ne-