Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
238 / Bakara Sûresi Tefsiri bir ümmet nâil kılınmamışdır. Yâni musîbetden son ra dj*rU ^\ Ûj & & demek bu ümmete verilmişdir. Ya’kub’un Yûsuf’u kaybetdikden sonra: ¿¿¿.^ Jp ^\ b «Ey Yûsuf’un firakıyla başıma gelen üzüntüm artık gel, şimdi tam zamanıdır!»2 dediğine bak ki, sabır dil ile taziye ve sabretdim demek değildir. Sabır kalb işidir. Allah’ın o işdeki lütuf ve hikmetini anlamaya çalışmak, onun kaza ve kaderine gönülden ram olmakdır. Kul, Allah’ın sâhib olduğu mülküne dâhildir. Kul, nasıl olur da mâlikiyle münazaa, münâkaşa eder ve kazasına razı olmaz? İbn-i Mes’ud -radıyallahu anh- der ki: «Benim semâdan yere düşmem, Allah’ın kaza etdiği bir iş hakkında “Keşke şu iş olmasa idi!” demekliğimden daha hayırlıdır.» Hazret-i Ali -kerremallahu vecheh- der ki: «Uğradı ğı bir musibet karşısında kim ellerini dizlerine vurur ve rızâ göstermezse o musibet mukabilinde alacağı ecri kaybeder.» Büyükler demişlerdir ki: Kul, Allah’dan gelen bir musibete sabretmekle mükellefdir ve bu sabırdan ecir alır. Çünkü Allah’dan gelen bir şey ancak O’nun adi ü hikmetinin muktezâsıdır. Mü’min Allah’ın ancak hakkı kaza edeceğine îman ederek kazaya razı olur. Fakat başa gelen musibet zorba kimseler tarafından açıkça 2. Yûsuf sûresi, 84

