Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
224 / Bakara Sûresi Tefsiri------------------------------------------------------- makdır. Bunları yapan kimse bizzat kalbiyle de günâh ve zulüm işlemiş olur. Yukarıdaki âyet-i celîlelerde beyân buyurulduğuna göre hiç bir kimse diğerinin amelinden hesaba çekilme- yecekdir. Herkes kendi amelinden hesaba çekilecekdir ve kendi amelinin karşılığını görecekdir. Bu hususdaki âyet-i celîle hem bu sûrede hem de diğer sûrelerde tek rar edilmişdir. Geçmiş babalarıyle dedeleriyle iftihar ve onların yağdıklarından kendine pay çıkarmak da bir fâide vermeyecekdir. Âyet-i celîlede: «Artık sûr nefholununca onların arasında neseb diye bir şey kalmaz»8 buyurulmuşdur. Rivâyet edilir ki: Harun er-Reşîd hacdan döndüğün de Kûfe’de bir müddet kaldı idiler. Bir gün dışarı çıkdı- ğında Behlûl onun geçeceği yol üzerinde durup yüksek sesle üç defa «Harun!» diye çağırdı. Harun sese teac- cüb ederek dönüp kim olduğunu sordu. Dediler ki, «Şu mecnûn Behlûl». Harun perdenin kaldırılmasını emretti. Halife perde arkasından konuşurdu. Ona sordu: - Beni tanımadın mı? - Tanımaz olur muyum? - Pekiyi ben kimim! 8. Mü'minûn sûresi, 101

