Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
20 / Ashâb-ı Kiram 2 Haccâc, Abdülmelik’in maıyyetinde haccetdiği vakit Ab dülmelik Haccâc’a ibn-i Ömer Hazretlerine iktida ve mevkide tekaddüm eder, bu hal de Haccâc’ın gücüne giderdi. Bir kerrede Haccâc hutbeyi uzattığından İbn-i Ömer «Namazın vakti geçiyor» manâsına «Güneş seni bekle mez» demişti. Hacâc hiddetlenip: - «Şimdi senin boynunu vuracağım zaman geldi», deyince: - «Sen, sefih, aklı kısa ve musallat bir kimsesin, yapa bilirsin» buyurmuşdu. İşte bu gibi haller, Haccâc-ı Zâlim’in İbn-i Ömer hakkında kin ve adavetini mûcib olmakla îdâma teşebbüse sevketmişti. İrtihallerinde sinn-i âlîleri sekseni mütecavizdi. İki bin altı yüz otuz hadis-i şerif rivâyet etmişti. Menkûldür ki: - «Kâ’be-i Mükerreme sahasında Abdullah İbn-i Ömer, Abdullah ibn-i Zübeyr, Mus’ab bin Zübeyr ve Abdülmelik bin Mervan otururlarken birbirlerine: - «Kalkalım, Rükn-i Yemanî'deduâ edip hacet dileyelim, duâlarımız makbul olur» demişler. Bunun üzerine hicretden evvel doğmuş bulunduğundan önce Abdullah İbn-i Zübeyr duâ etmiş ve «Sultanü’l-Hicaz olmadan öl memeyi»temennî etmiş. Bîrâderi Mus’ab da Melik-i Irak olup Sett-i Sükeyne Hazretlerini tezevvüc etmedikçe ölmemeği duâsında taleb etmiş. Sonra Abdülmelik kalkıp Hak Celle ve Alâ’dan bi’l-istiklâl mülk ve saltanat istid’âedip kendine muhalif gelenlerin mağlûb ve maktûu’r-re’s olmalarını