Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
66 / Ashâb-ı Kiram 1 Ebû Eyyûb Hazretlerinin tevazu ve endîşesinden biz mü'minler hisse-i ibret almalıyız! $ Nitekim Ashab-ı Kiram'dan Ebu’d-Derdâ -radıyallahu anh- duâsında: «-Yâ Rab, ben sana sığındım o amelden ki, yarın huzur-i Hâkimiyyetinde mahşer halkının içinde ve bâhusûs Peygamberler ve Peygamberimizin ve Ashab-ı Kiram'ın, sulehâ, ulemâ ve hele aziz arkadaşım ve dostum Abdullah ibn-i Revâha'nın önünde mahcub ve rüsvay olmaktan tekrar tekrar Zât-ı. Ulûhiyyetine ilticâ ediyorum» diye niyaz ederdi. ({A^jş- AİZ^İ |,j^ *j^^ 4j»I <tUl jj| <i J^S lil j «Ona Allah’dan kork denildiği zaman izzet(-i nefsi, cahilane kibr)i kendisini (daha ziyâde) günah işlemeğe götürür. İşte öylesine cehennem yetişir. O hakîkâten ne kötü yerdir.»27 ibn-i Mes'ûd Hazretleri de buyurmuştur ki: - Bir kimseye «Allah’dan kork!» denildikde o kimse kabûl etmeyip, «Sen nefsinle meşgul ol,» diyerek reddederse o kimse indellah günâh-ı kebâir işlemiş olur. Bir misal: Ömer İbnü'l-Hattab -radıyallahu anh-’e «Allah’dan kork!» denildiğinde derhal yanağını yere sürerek tevâdüan lillâhi 27 Bakara sûresi, 206.

