Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
8 / Ashâb-ı Kiram 1 ------------------------------------------------------------ durumlarına göre haklarını, ilgilerini, bağlarını te’min etmek ve birlikleri dirliklerini doğuracağını telkin etmek ve bu hakîkatı cihana yaymak için gelmişdir. İslâmiyyet: Arz ve semâları İlâhî (tabiî) kanunlarda, Dünya ve âhireti DİN nizamında, Ruh ve cesedi insanlık âdâbında, İbâdet ve ameli, fıkıh kâidelerinde, Hukuk ile ahlâkı hayat düzeninde birleştirerek hep sini sırat-ı müstakim’e götürmek ister. Bu işi, bu sulh-u müsâlemeti, ne ferd hesâbına, ne bir cemaât nâmına, ne de bir neslin veya zümrenin aleyhinde diğer bir neslin veya zümrenin hesâbına yapar. Çünkü bunlardan her birinin Hak ve Adâlet üzre riâyete mecbur oldukları durumları vardır: Ferd, cemiyet, ırk, zümre, fırka, millet, ümmet, nesil ve nesillerin hepsi yaradılış kanunu ile kayıtlıdır. Bu kanunun tek bir gâyesi vardır, o da: Nesillerin yâni bütün devirlerde insanoğlunun faaliyet lerini, hayâtın gerçek hedefine yöneltmek, insanı İnsan-ı Kâmil olarak kâinatın Yaratıcı’sı «Allah» a erdirmektir. Böylece insan için gerekli huzur ve bekâyı, yâni felâhı temin etmekdir. Bunun lâyıkı ile anlaşıldığı ve tatbik edildiği yer ve devirlerde geceler gündüze döndü, insanlık tâlim, terbiye ve seyr u sülük ile yetişti, felâha erdi.