Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
170 / Ashâb-ı Kiram 1 Ubeyde -radıyallahu anh- Ebû Süfyan ile karşılaşdığında ilk oku Sa’d ibn-i Ebî Vakkâs -radıyallahu anh- atmıştı ki bu, İslâm şeref ve şehametini i’lâeden İslâm harp ve cihâdının ilk oku idi.125 125 Tecrid-i Sarih tere. 9/376. Sa’d ibn-i Ebî Vakkâs -radıyallahu anh- Hazretleri demişdir ki: «Vedâ Haccı yılı Mekke’de şiddetli hastalığımda Resû- lullah -sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem- zaman zaman beni lyâde ve ziyâret ederdi. Bir zlyâretinde ben: -Yâ Resûlallah! Bendeki hastalık görüyorsunuz ki şu müzmin hadde ermişdir. Ben servet sahibiyim, kızımdan başka da bir varisim yokdur. Malımın üçde ikisini tasadduk edeyim mi? diye sordum. Resûlullah: - Hayır, tasadduk etme, buyurdu. Ben: - Yarısını tasadduk edeyim mi? dedim. Resûlullah yine: - Hayır, tasadduk etme, diye cevâb verdi ve sonra Resûlullah sözüne devam ederek şöyle buyurdu: «- Sülüsünü tasadduk et, kâfidir. Sülüs-ü mâlın da büyükdür, yahud çoktur, yani hayli yekûn tutar. Ey Sa’d! Senin, vârislerini zengin bırakman, muhtâc ve halka ellerini açar bir halde bırakmandan çok hayırlıdır. Ey Sa’d! Allah rızası için infak etdiğin her nafakadan şübhesiz me'cûr olursun! Hattâ yemek yerken hayat yoldaşının ağzına verdiğin lokmadan bile me'cûr olursun!»

