Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
1 162 / Ashâb-t Kiram 1 -------------------------------------------------------- «-Allah’ım, ancak sana sığınır, ancak sana iiticâ ederim. Senin en kısa zamanda kurtuluş vermeni, eski günlere döndürmeni ve güzel âdetinle muamele etmeni niyaz ederim.» Şu adama bak ki, mahlukdan zerre mikdar havf etmeyerek hususan zamanında mahlukatın en zâlimi oian, ırz ve namusları payimal eden ve devamlı kan döken Haccâc’dan bile endişe etmeyerek hakkı nasıl izhar etdi. Haccâc daha öyle şeyler yapmışdır ki, şu kelimelerle oniarı ifade etmek mümkün değildir. Fakat adam Allah’a tevekkül edip Allah’dan yardım isteyin ce yalnız başına bulunduğu ve Haccâc da askeri ile berâber olduğu halde Haccâc’a karşı Allah o adama yardım etmişdir. Hakikat-ı hal şudur ki; o adam, ibtilâ derecesinde hasta olan bir zâlime galib gelen bir mü'min ve öteki de bir münafık idi. Ve Haccâc bu ümmetin münafıklarındandır.115 115 Rûhu'l-Beyan, 1/853. Bir fakîh, Ebû Müslim Mağribî’yi ziyaret etmek istedi. Vardığında onun Kur’an’ı hatalı okuduğunu görünce kendi kendine, - Emeğim boşa çıkdı dedi. Sonra fakîh gece teheccüd için abdeste kalktığında kendisine iki arslan musallat oiup bunlardan korkdu ve bağırdı. Hemen Ebû Müslim gelip oniarı uzaklaşdırırken fakîhe dedi ki: - Ben Kur’an’da hatâ ettimse sen îmanda hatâ et tin. Biz bâtınımızı düzeltmekle uğraşıyoruz ve mahlûk

