Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
1 160 / Ashâb-r Kiram ı -------------------------------------------------------- - Eğer Haccac ateşte değilse zevcenin yanına git ve onunla beraber ol, harama gitmiş olmazsınız. Bunu duyunca Allah'ın gufran ve merhameti huzurunda durakaldım. Ki kul denizin köpükleri mislince günahla da gelse Allah mağfiret eder. Yeter ki kul Allah’dan ümidini kesmesin.113 • 113 Rûhu'l-Beyan, 1/228. 114 a.e. 1/210. Haccâc, Irak’a vali olunca hergün bin sofra kurar, her sofraya on kişi oturturdu. Ve her gün nâsa memurlarını gön dererek yemeğe davet ederdi. Bu işi ilerleyince dedi ki: - Ey nâs! Güneş doğduğu vakit onu benim elçim kabul, edip sabah yemeğine, batınca da akşam yemeğine buyu runuz, dedi. Ve bu işi bu minval üzre devam ettirdi. Bir gün bakdı ki, yemeğe gelenlerin sayısı az. Dedi ki: - İnsanlara ne oluyor ki bugün azaldılar? İçlerinden birisi kalkıp dedi ki: - insanlar senden öyle gınâ getirdiler ki, evlerinde otur mayı senin sofrana gelmeğe tercih eder oldular. Bu cevab Haccac’ın hoşuna gidip adamı yanına oturtdu ve ona: - Bârekâllah! Allah senin her İşini bereketlendirsin. Bu, zamanın en zâlimi olmasıyla birlikde Haccac’ın halka kerem ve ihsanıdır.114 Haccac bin Yusuf, evinin etrafında yüksek sesle telbiye eden birini duydu. Halbuki o adam Mekke’de imiş, dedi ki: