Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
42 Bu öğüdü verirken ‘kendi nefsinizi ayıplamayın’ buyurur. “Sevgide, şefkatte, merhamette, birbirine iltifatta mü’minleri bir vücut gibi görürsün”5 hadîs-i şerîfi, yukarıdaki kardeşliğin şartlarını bildiren âyet-i celîlenin tefsîridir âdetâ. Komşularla Güzel Geçim Mükellef, sorumlu olmayan varlıklar birbirini sevgiyle karşılarken, İlâhî hitâba mazhar olan insan, nasıl birbirini görüp gözetmez? “Komşusu açken tok yatan bizden değil- dir.” Kendi bünyemizden bir parça olan elimiz cömertlik, ayağımız Hak’da sebat, gözümüz ibret, kulağımız öğüt ve nasîhat, dilimiz zikir, beynimiz fikir, kalbimiz şükürle meş- gûl oldukça, geçimimiz güzel olur komşularımızla. Ehlüllâh’ın Dilinde Kardeşlik Kimsesiz yerde buluşma, halvette sevgi, özür îcâb etme- diği halde özür beyân etme, baskısız gönül hoşluğu ile, Hakk Teâlâ’nın bildiğini gizlemeyen ve açıkta olduğu gibi, gizli zamanlarda da emniyet sağlayan kimsedir, kardeş. Dedem Şeyh Mustafa Hulûsî Hazretleri’ne biri, “bir vakit belirleyerek, o vakitte rûhen buluşup görüşelim” der. Adapazarı’ndan bir grup şu hâdiseyi nakleder: “Bize Sâmî Efendi kırk beş dakîka sohbet etti” der. O saatte hâlbuki Üstâzımız istirahattedir. Kardeş, izinsiz malına el konulabilen, nefsi ve kalbi onunla rahata eren kişidir. Hayat ve memâtında ilgilenen kimsedir. Kardeş, ahlâkı birbirine uygun, gönüllerindeki birbi- rine mâlûm, beka âleminde berâber olan, karşılaşmaları mutluluk meydana getirendir. 5 Müslim, Birr, 66.