Sayfa metni
Gönül Beytullah'tır. minvalde Ebu Said el-Hudri (ra)’den şu rivayet olunur: “Rasûlullah (sav), çadırdaki bakire kızdan (hayâ sahibi, utangaç kızdan) daha çok hayâ sahibi idi. Hoşlanmadığı birşey mübarek yüzlerinden belli olurdu.” Zerkâni, “Hayâ, lügat olarak hayat kelimesinden ge lir. Kalp, Allah’a imanla hayat bulup canlanırsa hayâ da artar.” demiştir. İmam Kuşeyrî ise hayâyı, “Allah’ın huzurunda, dava ve iddiayı terk etmek.” şeklinde tanımlamıştır. Tabiî Hayâ/Dinî Hayâ Hayâ iki kısma ayrılır: 1- Tabiî hayâ: Mahrem yerlerin açılmasından utanma. 2- Dinî hayâ: Allah korkusuyla günah işlemekten utanma. Ebu Süleyman ed-Dârânî şöyle buyurmuştur: Dört hasletle insanlar hayırlı işler yaparlar: 1- Havf (Allah korkusu), 2- Reca (Allah’tan ümit kesmeme), 3- Ta’zim (Allah’ın emirlerine saygı gösterme), 4- Hayâ (Utanma duygusu). Dört haslet de peygamberlerin sünnetindendir: 1- Hayâ sahibi olmak, 2- Güzel koku kullanmak, 3- Misvak kullanmak, 4- Evlenmek. 90