Sayfa metni
Gönül Beytullah’tır. Huzurun Kaynağı İmandır İmanla kalbini ve zihnini, küfür ve nifaktan temizle yenler; neşe ve hüzün anında huşuyla namaza duranlar ve elde ettikleri hazla Allah’ın azametinden titreyenler; mide lerini oruçla bir müddet boş tutanlar; hacla isyandan sıyrı larak kuş gibi hafifleyenler; zekâtla ruhlarını dünya kirin den arıtanlar dâima huzurlu bir hayat yaşarlar ve de yaşa tırlar. Hakîkî mü’min; İki cihân Serveri (sav)’nin altmış üç yıllık hayatında çektiği meşakkati, Uhud Dağı’nda mübâ- rek dişlerinin şehit olduğunu, Taif yolculuğunda mübarek ayaklarının kana bulandığını, bütün enbiyâ ve ulemânın çektiği bela ve musibeti hatırlar, Hakk’tan, dosttan geldi diye her türlü sıkıntıya sabreder. Mevlâ’ya sadık kul, “O, seni yetim bulup barın dırmadı mı? Şaşırmış bulup da yol göstermedi mi? Seni fakir bulup zengin etmedi mi?” (Duhâ, 93/6-8) buyuran Rabbimize rükû ve secdelerle, teşbih ve tehlillerle, tebliğ ve davetle şükreden Peygamberimiz (sav)’i yâd edip haline hamdeder. Kocasının vermiş olduğu ezâya sabreden hanım, “Bu sıkıntıya katlanırsam, Asiye anamızla beraber haşrolu- nurum âhirette.” diyerek boynunu Mevlâ’ya büker, dert ve elemini sineye çeker, huzursuzluk çıkarıp âlemi velveleye vermez. “Kulun kula secde etmesiyle emrolunsaydım, kadınların kocalarına secde etmelerini emreder dim.” buyuran Nebiler Nebisinin tavsiyesine uymayan huysuz kadının ezasına katlanan koca da Rasûlullah (sav)’ın, “Sabredersem Eyyüb (as)’la haşrolurum.” müjde sini hatırlar, tatsızlık çıkarmaz. 80