Sayfa metni
Gönül Beytullah’tır Hz. Ali (ra) gördü ve ona, “Lisanla, süratle yapılan istiğfar yalancıların tevbesidir.” buyurdu. Mevlânâ (ks), “Günahın guslü gözyaşıdır.” der. İnsan, Allah’a vuslata mani olan her şeyden dolayı tevbe etmelidir. Çünkü insanın kalbi, Allah’ın sırlarının - tecellî ve nurlarının- ve Zâtı’nın müşahede edileceği bir cevherdir. Her günah bu cevheri, bu aynayı kirletir. Suyun kiri izale ettiği gibi tevbe-i nasuh ile de günahlar pâk olur. Peygamberlerin ve Sâlihlerin İstiğfarları Peygamberimiz (sav)’in ve sâlih kulların istiğfarı, eli ne gümüş geçenin, neden altını elde edemedim, diye ya kınmasına benzer. Ayrıca Peygamberimiz (sav)’in istiğfar etmesi, biz ümmetine örnek olması içindir. Her an makâm geçen Peygamberimiz (sav), evvelki makâmda kalışından dolayı, istiğfar okumuşlardır. Hz. Aişe (ra), elimi Rasulullah’ın karnına dokundu rur, içim yanar, ağlardım ve şöyle derdim, “Canım feda olsun! Dünya yiyeceğinden doyuncaya kadar yesen ne olur.” Rasûlullah (sav)’da, “Ey Âişe! Benden önce ulü’l- azm sahibi peygamber kardeşlerim geçti, çok ihsan, kerem ve derecelere kavuştular. Dünyadan nasib alırsam, dere cemin düşmesinden korkarım.” buyururlardı. Ashab-ı Kiram derlerdi ki: Bizim iki garantimiz var, biri Rasulüllah (sav) diğeri de istiğfardır. Rasûlullah (sav) âhirete göçtü, şimdi ise istiğfar kaldı. “...Ve hâlbuki sen onların aralarında bulundukça Allah onlara azab edecek değildir. Ve onlar istiğfarda bulundukları halde de Allah onları azablandırıcı değildir.” (Enfal, 8/37) . 159