Sayfa metni
87 malı emniyet içinde olup, yanında gününün yetecek kadarcık rızkı bulunursa, bütün dünyâ ona verilmiş gibidir.”8 Her şey bir sebebe bağlıdır. Hayât-ı dünyâda yiyip iç- mek, eğlenmek için değildir sâdece. “O gökleri, yerleri ve içindekileri boş yere, oyun eğlence için yaratmamıştır.”9 Hiç şüphesiz Allah tarafından yaratılan en önemli varlık insandır. İnsanın her iki âlemde mutluluğu esastır. İnsanın kıymeti, eşyâ ile ilişkisi ne olmalı? İhtiras mı ihtiyaç mı? Kur’ân, târihini insanla başlatmaktadır. İlk inen âyet- ler insandan bahsetmektedir. “Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı alaktan (asılıp tutunan zigottan) yarat- mıştır. Oku! Kalemle (yazmayı) öğreten, (böylece) insana bilmediğini bildiren Rabbin sonsuz kerem sâhibidir.”10 emrine uyarak îkâz etmiş, ya dünyâ hayâtının süsünü, ya da onlardan Allâh’ı, Rasûlünü ve âhiret yurdunu tercîh etmelerini istemiştir. “Ey peygamber! Eşlerine şöyle de: “Dünyâ hayâtını ve güzelliklerini istiyorsanız gelin size bir şeyler vereyim sonra da güzellikle sizi serbest bırakayım. Yok eğer Allâh’ı, Rasûlünü ve âhiret yurdunu istiyorsanız şunu bilin ki Allah, içinizden iyiliği seçenlere büyük bir ödül hazırlamıştır.”11 Peygamberimiz (sav): “Vücûdunun, nefsinin, hanımı- nın, çocuğunun, arkadaşının ve Rabb’inin senin üzerinde hakkı vardır. Her hak sâhibine hakkını ver.”12 buyurmuş- tur. Dînimizde bir insanın iyilik yapabilmek için çalışıp 8 Tirmizî, Zühd, 21; İbn Mace, Zühd, 9 9 Duhan, 44/38. 10 Alak, 96/1-5. 11 Ahzab, 33/28-29. 12 Buhârî, Savm, 51.